В России состоялся один из масштабных конкурсов авторской песни – Всероссийский заочный конкурс «ОТЧИЗНЫ ВЕРНЫЕ СЫНЫ», который прошел в рамках XХ Всероссийского фестиваля авторской песни «ГРИНЛАНДИЯ — 2012». «Гринландия» – это всероссийский фестиваль авторской песни, который проводится ежегодно на берегу реки Быстрицы близ села Башарово в Кировской области.
К конкурсу подключилась вся Россия, а так же страны ближнего и дальнего зарубежья: Украина, Белоруссия, Литва, Финляндия и другие. На конкурс пришло более 700 заявок. В этом конкурсе приняли участие авторы и исполнители, представляющие четыре разных поколения.
Жюри стояло перед сложным выбором, так абсолютно все произведения были глубоко искренны и патриотичны. Но конкурс есть конкурс. Поэтому из огромного количества работ были выбраны лучшие и названы лауреаты и дипломанты конкурса.
Одним из 44 лауреатов песенного конкурса стал член нашего клуба — Валентин Ковалив. Интересен тот факт, что лауреатство в российском конкурсе получила песня на белорусском языке: «Ой, ты край мой, залаты» на стихи Михася Кавыля.

В первый день апреля в художественной галерее ГУ «Минский областной центр народного творчества» на базе народного клуба композиторов и поэтов «Жывiца» прошёл мастер-класс для самодеятельных авторов Минщины. Особо хочется сказать о нём потому, что этот необычный «урок» провели члены Союза писателей Беларуси Анатолий Зеков и Наум Гальперович, а также члены Белорусского Союза композиторов Олег Елисеенков и Олег Чиркун. И он запомнится клубовцам надолго!
С большим воодушевлением шутил стихами и прибаутками в День юмора Анатолий Зеков. Кому это делать, как не ему: ведь Анатолий работает в журнале «Вясёлка»! А Наум Яковлевич – директор радиостанции «Беларусь» – очень стойко выдержал огромное количество вопросов, среди которых встречались и довольно каверзные. Продолжая юмористическую линию заданную предшествующим выступающим, Наум Гальперович при ответах приводил примеры шуток, казусов и случаев из личного опыта, произошедших на работе. («Рот закрыл и рабочее место убрано..»). А завершил поэт своё выступление чтением собственных стихов.
Олег Елисеенков и Олег Чиркун, члены Белорусского Союза композиторов, хоть и не стихами, но собственным взглядом на жизнь тоже не забыли про День смеха. Поэтому комментарии и предложения при разборах на мастер-классе, были пронизаны самоиронией и юмором. Композиторы-любители получили чёткий и точный разбор написанных ими произведений. Два мэтра, работающие в разных жанровых направлениях, смогли удовлетворить своими советами каждого из присутствующих авторов Минской области. И, конечно, тоже исполнили несколько примеров собственных сочинений.
Долгое общение с мэтрами поэзии и музыки после мероприятия свидетельствовало о необходимости таких встреч для всех её участников.

Ирина Карнаухова, руководитель клуба

27 марта т.г. в Белорусском государственном университете культуры состоялась очередная встреча почитателей поэзии и авторской песни с участниками народного областного клуба поэтов и композиторов «Жывiца».
По традиции руководитель клуба Ирина Карнаухова рассказала о деятельности объединения и познакомила аудиторию с присутствующими авторами. Затем поэты Марина Шаповалова (Минский район), Виталий Быль (г. Несвиж), Елена Брицкая (г. Борисов), Валентина Акулёнок (г. Солигорск), Татьяна Шейна (Молодечненский район) и Дмитрий Булычёв (Пуховичский район) читали стихи, а автор-исполнитель из г. Фаниполь Дзержинского района – Тамара Кощева – исполнила песни «Беларусь», «Снег», «Скарбнiца».
Встреча прошла в тёплой и заинтересованной обстановке. И пусть за окнами была далеко не мартовская погода, своим творчеством живичане растопили сердца присутствующих и зарядили оптимизмом. А издатель Анастасия Печенко, которая в течение трёх лет успешно сотрудничает с «Жывiцей», представила слушателям творчество своего коллеги - Валерия Потапова и рассказала о выставке книг издательства, которая проходила в это время в библиотеке университета.

Елена Брицкая

1. Агульныя палажэнні:
Конкурс творчых работ праводзіцца ў рамках II свята “Траецкія перазвоны” сярод удзельнікаў клубаў аўтарскай песні, літаратурных аб’яднанняў, гурткоў, асобных аўтараў і выканаўцаў рознага ўзросту Мінскай вобласці.
Сапраўднае палажэнне аб конкурсе вызначае працэдуру правядзення конкурснага адбору і рэгламентуе пытанні, якія ўзнікаюць падчас яго правядзення. Публікуецца на сайце zhyvica.ru і распаўсюджваецца праз іншыя сродкі інфармацыі Арганізатараў.

2. Арганізатары:
Упраўленне культуры Мінскага аблвыканкама, адзел культуры Барысаўскага райвыканкама, дзяржаўная ўстанова “Мінскі абласны цэнтр народнай творчасці” (далей – ДУ МАЦНТ), народны клуб кампазітараў і паэтаў “Жывіца” ДУ МАЦНТ, Брацства праваслаўных званароў ва імя святога Паўліна Міласцівага, школа званароў Мінскай епархіі і Барысаўская царкоўная акруга.

3. Мэты конкурсу:
– прыцягненне ўвагі да розных аспектаў дзейнасці творчай асобы і садзейнічанне яе далейшаму развіццю;
– канцэнтрацыя ўвагі грамадскасці да духоўных каштоўнасцей, павышэнне цікавасці да нацыянальных і сямейных традыцый;
– папулярызацыя аматарскай творчасці;
– прыцягненне ўвагі да сацыяльных праблем грамадства і прапаганда здаровага ладу жыцця;
– павышэнне прэстыжу творчай асобы ў грамадстве.

4. Месца і тэрміны правядзення:
9 чэрвеня 2012г.
г. Барысаў, Мінская вобласць

5. Парадак і ўмовы правядзення:

1. Удзельнікі конкурсу:
У конкурсе прымаюць удзел члены клубаў аматараў аўтарскай песні, літаратурных аб’яднанняў і гурткоў, аўтары-аматары, аўтары-выканаўцы з г.Барысава і Барысаўскага раёна, а таксама ўдзельнікі народнага клуба кампазітараў і паэтаў “Жывіца” ДУ МАЦНТ.
У выпадку прадстаўлення на конкурс літаратурна-музычных і іншых творчых работ трэціх асоб арганізатары не нясуць адказнасці за парушэнне ўдзельнікамі іх аўтарскіх праў. Такія работы не дапускаюцца да далейшага ўдзелу ў конкурсе.
Усе работы па намінацыях (акрамя кулінарных) удзельнікаў конкурса г. Барысава і Барысаўскага раёна аценьваюцца ў дзвух турах:
I – гарадскі тур (у Палацы культуры імя М.Горкага г.Барысава), да 01.05.2012г.
II – абласны тур (у ДУ МАЦНТ), да 15.05.2012г.

2.Узроставыя катэгорыі:
 малодшая – 6-9 гадоў;
 сярэдняя – 10-13 гадоў;
 юнацкая – 14-17 гадоў;
 маладзёжная – 18-30 гадоў;
 старэйшая – 31 і больш гадоў.

3. Конкурсныя намінацыі:
 лепшы званар;
 вакальна-інструментальны жанр;
 паэтычны жанр;
 выяўленчае мастацтва;
 фотамастацтва;
 дэкаратыўна-прыкладная творчасць і рамёствы;
 кулінарыя.

4. Журы ацэньвае творчы ўзровень удзельнікаў па наступных крытэрыях:
Лепшы званар
– ступень валодання званамі;
– творчая індывідуальнасць і майстэрства аўтара;

Вакальна-інструментальны жанр
– мастацкая трактоўка музычнага твору;
– адпаведнасць музычнага вырашэння стылю тэкста;
– складанасць твора і яго адпаведнасць тэматыцы конкурсу;
– ступень валодання музычным інструментам (у выпадку выкарыстання яго аўтарам);
– адпаведнасць рэпертуару выканальніцкім магчымасцям і ўзроставай
катэгорыі выканаўцы;
– творчая індывідуальнасць і сцэнічная культура;
– выканальніцкае майстэрства.

Паэзія
– метрарытмічная вытрыманасць (у выпадку змены – відавочная абгрунтаванасць выбару);
– адпаведнасць тэматыцы і раскрыццё тэмы;
– скончанасць і лаканічнасць твора;
– выканальніцкае майстэрства (у выпадку перахода ў наступны тур).

Выяўленчае мастацтва (жывапіс, графіка, малюнак, плакат і т.п.)
– творчая індывідуальнасць і майстэрства аўтара;
– кампазіцыйнае рашэнне;
– ступень валодання тэхнікай абранага віда выяўленчага мастацтва;
– арыгінальнасць раскрыцця тэмы;
– мастацкі густ і бачанне перспектывы.

Фотамастацтва
– адпаведнасць тэматыцы і раскрыццё тэмы;
– кампазіцыйнае рашэнне, выразнасць здымкаў і складанасць выканання;
– мастацкі густ;
– арыгінальнае бачанне тэмы.

Дэкаратыўна-прыкладная творчасць і рамёствы (дэкаратыўны роспіс, мастацкая вышыўка, габелены, батык, пляценне з лазы, саломкі, ганчарныя вырабы, разьба і інкрустацыя па дрэве, пацеркавая самаробка, макрамэ, мастацкае афармленне адзення, вязанне спіцамі і кручком, фларыстыка і г.д.)
– творчая індывідуальнасць і майстэрства аўтара;
– веданне і адлюстраванне нацыянальных асаблівасцей;
– валоданне абранай тэхнікай;
– фарбавыя суадносіны вырабаў;
– правільнае ўжыванне арнаментальных матываў у кампазіцыях;
– эстэтычная каштоўнасць вырабаў;
– мастацкі густ і арыгінальнасць у выкарыстанні матэрыялу.

Кулінарыя
– эстэтычны выгляд і афармленне прадстаўленай стравы;
– пашпарт стравы: абгрунтаванне выбару (прыналежнасць да нацыянальнай кухні, рэцэптура);
– смакавыя якасці, вытанчанасць.

5. Тэхнічныя патрабаванні да афармлення работ
• Вакальна-інструментальны жанр:
СD-дыск ці e-mall: irina-zivica@tut.by
• Паэтычныя работы
У пячатным выглядзе ці e-mall: irina-zivica@tut.by
 Выяўленчае мастацтва
Работы любога памеру, акрамя манументальных, выкананыя ў любой
тэхніцы, павінны быць аформлены ў рамку і мець умацаванні для
вывешвання на выставе
Патрабаванні да файлаў фотаздымкаў:
Фармат JPG, дазволам не меней 300 dpi, памер не меней 10х15 см.
Усім фотаздымкам павінна быць прысвоена імя па шаблоне:
– фотаконкурс 2012;
– прозвішча, імя, імя па бацьку аўтара
– назва сюжэта фотаработы не павінна мець якіх-небудзь аўтарскіх
плашчакоў, дададзеных рамак і г.д.

 Патрабаванні да фатаграфій на папяровым носьбіце:
Кожны фотаздымак адпавядае фармату А4, у рамцы, мець этыкетку з
прозвішчам аўтара, назвай, датай стварэння на звароце работы.

 Патрабаванні да работ дэкаратыўна-прыкладнага мастацтва

Папярэдні адбор работ праводзіцца аргкамітэтам завочна па фаотаздымках памерам 10х15см, на якіх прадстаўлена работа цалкам. Са зваротнага боку указаць прозвішча і імя аўтара, назву твора, памер па вертыкалі і гарызанталі, год стварэння, з якога матэрыялу выканана, пазначыць верх працы).
Работа, якая прайшла завочны конкурс, павінна мець этыкетку са зваротнага боку ці бэйдж з інфармацыяй пра аўтара:
1. Прозвішча, імя, імя па бацьку аўтара цалкам, год нараджэння аўтара
2. Назва твора. Год яго стварэння.
3. Тэхніка, матэрыялы.
4. Памеры (вертыкальны, гарызантальны)
5. Адрас (горад, вёска, ці інш).
У выпадку насценных кампазіцый – “куліску” шырынёй 10см. для рэйкі і рэйку з капронавай ніткай.

Усе работы дастаўляюцца аўтарамі да 1 мая 2012г. па адрасе: 220005, г.Мінск, вул.Гікалы, 4, ДУ МАЦНТ, народны клуб “Жывіца”, з паметкай “На конкурс”.
Пасля правядзення конкурсу і свята работы вяртаюцца аўтарам.

6. Падвядзенне вынікаў і ўзнагароджанне:
Пераможцы конкурсу у рамках свята “Траецкія перазвоны”, якіх журы вызначае да 15.05.12, узнагароджваюцца дыпломамі і каштоўнымі падарункамі на заключным мерапрыемстве 09.06.12. Вынікі кулінарнага конкурсу і конкурса званароў журы падводзіць у дзень правядзення мерапрыемства.
Аргкамітэт бярэ на сябе выдаткі па знаходжанні і харчаванні ўдзельнікаў і гасцей свята.

Як вядома, у “Жывіцы” ёсць паўнавартасны інтэрнэт-сайт, які дазваляе творцам выступаць, дзяліцца творчымі набыткамі, размаўляць і сустракацца адно з адным не толькі адзін раз на месяц.
Частка творцаў клуба актыўна ўдзельнічае у рабоце сайта. Аднак на сёння большасць “жывічан” у асноўным з нагоды ўласнай кансерватыўнасці пра сайт толькі чула. І гэта пры тым, што цяпер камп’ютар ёсць амаль у кожнай кватэры.
Разумею, што зазвычай творца – чалавек унутрана самадастатковы, можна сказаць, у нечым і занураны. Аднак трэба не забываць, што і паэты, і кампазітары – людзі публічныя па азначэнні. Гэта значыць – адкрытыя адзін аднаму і свету. Да таго ж пэўныя кулуары і літаратурныя тусоўкі – частка творчага жыцця, бо чалавек павінен увесь час звяраць уласны ўзровень з тым, што адбываецца навокал. Гэта тычыцца і шматмерных паседжанняў “Жывіцы”, і майстар-класаў, і асобных выступленняў, і прэзентацый, і канцэртаў, і калектыўных зборнікаў. Гэтак жа, як і знаёмства з літаратурнымі навінкамі і навінамі, са здабыткамі іншых творцаў – калегаў па кармічнай задачы.
Вяртаючыся да сайта, хацелася б паведаміць, што на днях па дамоўленасці з кіраўніцтвам клуба на сайце ўведзена рубрыка “Рэцэнзіі”, дзе я выставіў некалькі рэцэнзій на кнігі, якія былі прэзентаваны мне аўтарамі. Іх вы цяпер пры жаданні можаце праглядзець, каб пераканацца, што напісаць водгук на кнігу – задача выканальная.
Хацелася б закцэнтаваць яшчэ раз увагу на тым, што паэт не можа быць самадастатковым без асяроддзя (рэальнага або віртуальнага). А калі на нейкім этапе гэта і атрымліваецца, то пасля можа выявіцца, што ўзровень твораў, негледзячы на высокую ўласную ацэнку, ніжэй плінтуса, або наадварот – задраны настолькі, што творца робіцца непаразумелым не толькі для чытачоў, а і для калег па творчым цэху.
Разумею, што не ўсе на “ты” з камп’ютарам. Сённяшнія пакаленні не ўмеюць запрагаць каня або касіць, затое лёгка ўпраўляюцца з наварочанымі мабільнікамі і чацяцца ў Сетцы. А паколькі запрагаць каня і касіць і нам асабліва часта не патрэбна, то трэба нечаму вучыцца і ў сучаснасці. Тым больш, гатовыя матэрыялы дастаткова толькі падрыхтаваць (пажадана ў электронным выглядзе – на дыску або флэшцы), з чым спраўляцца навучыліся, падаецца, усе. А калі за перашкоду лічыце ўзрост, то заходзіць на сайт на першых часах можна і з дапамогай дзяцей або ўнукаў – за нешта ж іх песцім?
Цяпер акцэнтую ўвагу на асноўных момантах, дзеля якіх і раблю зварот:
1. Наведвайце сайт, удзельнічайце ў яго рабоце, уносьце кіраўніцтву прапановы. Публічная актыўнасць – абавязак творцы, як перад сабой, так і перад людзьмі. А піяр (як пашырэнне вядомасці) клуба, да якога вы належыце, – адзін са складнікаў вашага ўдзелу ў ім.
2. Знаёмцеся з творчым крэатывам адзін аднаго (асабліва з кнігамі!) і не саромейцеся выказвацца ў рубрыцы “Рэцэнзіі”. Пісьменнае слова, сказанае пра кнігу, не толькі ўсцешвае, накіроўвае натхняе творцу, а і падвышае статус і кнігі, і аўтара.
3. Здольнасць ацаніць і выказацца пра творчасць калегаў, падзяліцца асацыяцыямі, які ўзніклі пры прачытанні, дае магчымасць больш уважліва паглядзець на тое, што і як робіце вы самі. Да таго ж пераводзіць вузкаспецыялізаванага пісьменніка (паэта, празаіка) у ранг літаратара – чалавека, які валодае не толькі пэўнай тэхнікай рэалізацыі душэўных імпульсаў, а і адсочвае рух і тэндэнцыі сучаснага літаратурнага працэсу.

Юрась Нераток, член Саюзаў пісьменнікаў Беларусі і Расіі

В начале марта месяца в Минской областной библиотеке им. А.С. Пушкина состоялся творческий вечер поэта, члена Белорусского литературного союза "Полоцкая ветвь", члена народного клуба композиторов и поэтов “Жывіца” Александра Морозова. Он приехал из г. Смолевичи, чтобы выступить перед своими коллегами, рассказать о накопленном поэтическом багаже и о значимости поэзии в его жизни.
Писать стихи Саша начал с пятого класса. Хотя и был у него период тишины, который скорее положительно повлиял на дальнейшее творчество. Его поэзия стала более отточенной, многогранной, можно сказать коммуникабельней. Как считает поэт, без матафоры нет поэзии, а сплошное стихоплётство. Именно метафора даёт всеоблемное восприятие окружающей действительности. А тем более в стихах.
Пробирается рассвет
мимо спящих одеял,
мне ещё бы пару лет,
чтоб закончить все дела,
дописать конец строки,
покачать луну в руках,
отыскать исток реки
и до устья на плотах,
рассчитаться по долгам,
на погоду поворчать,
всепрощенье дать врагам,
у иконы помолчать…
Искупить ещё одну
очень старую вину.
Весь вечер разделился как бы на две половины. В первой были прочитаны потрясающие стихи лирического и философского направления, а во второй – очень тонкий, чисто мужской юмор и сатира.
Тебе хотел открыть я мир чудес.
Но, после лирики и задушевных песен,
Хотя ко мне Ты проявила интерес,
Но как мужчина я Тебе не интересен.
Помогали поэту разнообразить выступление его друзья, авторы-исполнители, которые сочинили музыку на стихи А. Морозова. Это – Андрей Андроник и Сергей Пономаренко. Закончился творческий вечер Александра Морозова презентацией нового сборника “Короче” и общением с автором.

Ирина Карнаухова, руководитель клуба

Шчыра віншую народны клуб "Жывіца" і яе кіраўнікоў з цэлым шэрагам святаў у самую цёмную пару года!
Спадзяюся, што наступны год для народнага клуба стане знакавым.
Няхай Вас не пакідае натхненне!
Юрась Нераток

17 декабря 2011 г. в актовом зале Минской областной библиотеки имени А. С. Пушкина состоялась презентация новых сборников народного клуба композиторов и поэтов «Жывiца»: музыкального – «Незабудкавыя таямнiцы» и поэтического в двух частях – «Мне рамонкi цалуюць каленi».
В уходящем году клуб поработал достаточно плодотворно и многопланово.
Думаю, этот день войдет в историю «Жывiцы» особой графой. Потому что одновременная презентация двух итоговых собраний творчества талантливых людей – это не только титанический труд, это великолепный годовой результат, это дорогого стоит!
«Незабудкавыя таямнiцы» – синтез названий двух песен наших коллег по творчеству. В этом песенном сборнике представлены 53 песни 19 клубных композиторов. Насыщенно-яркая фиолетовая обложка – цвета незабудок – смотрится очень привлекательно, а жанровое разнообразие песен говорит о плодотворности композиторов. На концерте прозвучали лишь некоторые из них, но каждая вознаграждалась аплодисментами. Выступали Валентин Ковалив, народный коллектив авторской песни «Элегия», Владимир и Тамара Пригун, солисты детской эстрадной студии «Аванти» (avanti.by) и другие. Прозвучали песни композиторов Ирины Карнауховой, Олега Петкуна, Тамары Пригун, Владимира Лаптика, Татьяны Захарич, Дмитрия Окунева, Валентина Ковалива.
Поэтический сборник «Мне рамонкi цалуюць каленi» можно назвать близнецами. Визуально они, конечно, похожи. А вот внутренним содержанием, характером, если хотите, – нет. Как и зачастую представители пары близнецов-людей. Каждая из семи рубрик книги (то есть двух ее частей) – тема интересная, представленная поэзией разных поколений и взглядов, причем – на русском и белорусском языках. Каждое стихотворение 78 авторов Минщины достойно внимания и найдет своего читателя. Название сборника – потрясающая стихотворная строка ушедшей из жизни узденской поэтессы Натальи Войтехович – настоящая находка для нашего издания. А на концерте свои стихи читали Лилия Мелешко, Владимир Рунцевич, Ольга Соколова, Анатолий Мозгов, Валентина Щербакова и другие. Безусловно, каждому автору невозможно было дать слово – иначе концертная программа затянулась бы на несколько десятков часов, но в книге – мы, клубовцы, почти все. Только переверните привлекательную ромашковую страничку обложки – и наслаждайтесь чтением!
Уж поверьте, о наслаждении чтением сказано не зря. И это не пустое хвастовство. Среди почетных гостей «Жывiцы» и добрых друзей клуба на концерте выступили члены Союза писателей Беларуси Юрась Нераток (редактор двух наших поэтических сборников, в том числе и последнего), Наум Гальперович, Василий Жукович, Владимир Мозго. Их единогласное мнение – сборник удался и требует особого внимания читателей и ценителей поэзии. Такое же мнение высказала и Анастасия Печенко – издатель всех коллективных изданий клуба.
Следующий год для «Жывiцы» – юбилейный. Нам исполнится 10 лет! А значит, будут новые стихи и песни, новые творческие тандемы, новые имена. Новые сборники – обязательно! Потому что творчество – это неиссякаемый родник жизни. Его истоки – в наших мыслях, чувствах, эмоциях, сердцах.

Елена Брицкая

Двухтомнік паэтаў народнага клуба “Жывіца” з рамантычнай назвай “Мне рамонкі цалуюць калені” выйшаў у кастрычніку 2011 года ў выдавецтве Анастасіі Печанко і пэўным чынам зацвердзіў творчы рост і высокі патэнцыял аб’яднання.
У сямі тэматычна-настроевых раздзелах кнігі, па-майстэрску ўкладзеных кіраўнікамі “Жывіцы” Ірынай Карнаухавай і Галінай Дораш, творчыя набыткі каля васьмідзесяці паэтаў Мінскай вобласці.
Дарэчы, як і назва зборніка, так і ўсе яго раздзелы пазначаны выбітнымі радкамі творцаў “Жывіцы”.
Зразумела, што ўзровень калектыўнага зборніка не можа быць ідэальна роўным, як складана параўнаць і кнігі розных паэтаў. На тое і аб’яднанне, каб творцы рознага паэтычнага стажу, вопыту, творчага статусу і амбіцый маглі дзяліцца між сабой лепшым і вучыцца адзін у аднаго. Аднак несумненна тое, што ўзровень высокі. Тым больш перад фарміраваннем зборніка былі і чытанні з разборамі на студыі, і майстар-класы, і абмен уласнымі зборнікамі. І доўгае чаканне, пакуль паэтычны ўзровень не перавысіць пэўную планку. Не будзе памылкай сказаць, што асноўная частка твораў адпавядае ўзроўню сучасных літаратурных выданняў, а значная частка з іх была папярэдне рэалізавана праз гэтыя выданні: часопісы, газеты і літаратурныя старонкі. Творцы працуюць і разам, і паасобку…
Калі Ірына Аляксандраўна зрабіла прапанову рэдагаваць двухтомнік, асаблівых ваганняў не было: далёка не ўсе ангажаваныя творцы могуць назваць роднымі беларускую і рускую мовы. А я нарадзіўся ў сям’і настаўнікаў мовы і літаратуры, якія між сабой размаўлялі кожны на сваёй (рускай і беларускай літаратурнай мове). Таму “пераключка” з мовы на мову адбывалася нязмушана і натуральна.
Затое была асалода літаратурным узроўнем “Жывіцы”: як пры першай чытцы, так і пры другой.
Спадабалася вызначанасць выдаўцоў, калі ў эканамічна-няпэўных умовах выдавецтва Анастасіі Печанко спрацавала на беларускую літаратуру.
Штотыдневік творчай інтэлігенцыі Беларусі “ЛіМ” (“Літаратура і мастацтва”) адрэагаваў на выхад зборніка анатацыяй, у якой клуб “Жывіца” названы рэзервовым батальёнам Мінскай абласной арганізацыі Саюза пісьменнікаў Беларусі.
Думаю, павінна адазвацца і абласная “Мінская праўда” і, напэўна, слынная “Звязда”, якую цяпер узначальвае старшыня Мінскага абласнога аддзялення ГА “СП Беларусі” Алесь Мікалаевіч Карлюкевіч.
Хацелася б пазначыць творцаў, якія і ў якасці “рэдагуемых” не страцілі творчага шарму: чытаючы, больш баяўся сапсаваць, чым не паправіць. Не з-за імя (імёны ў нас прыблізна аднолькавыя) – па тэксце.
Усцешна было сустрэць даволі абазнаных і вядомых ў паэзіі Вольгу Сакалову, Уладзіміра Цануніна, Максіма Жаровіна, Лёлю Багдановіч, Аляксандра Марозава, Яўгена Карпуця.
З задавальненнем чытаў творы вопытных і майстравітых Ігара Канановіча, Жанны Левітан, Галіны Нічыпаровіч, Святланы Быкавай, Валянціны Акулёнак.
Радавалі элегантныя радкі Анны Елецковай, далікатныя – Уладзіміра Жылкі, іранічныя – Валянціны Шчарбаковай, пяшчотныя – Альдоніі Наўчанковай, маляўнічыя – Ліліі Мялешкі, дасціпныя – Уладзіміра Рунцэвіча, спеўныя – Валянціны Паповай, адчайна філасофскія – Андрэя Сямёнава, бойкія і дасціпныя – Алы Дзікай, вобразныя і пяшчотныя – Віктара Кажуры.
Святлана Рыжкова уразіла тым, што здольная сказаць сваё слова ў такой апрацаванай паэтамі сферы, як прырода. З цікавасцю чыталіся вершы разнастайнага эксперыментатара Віталя Быля і паэтычна “знаходлівага” Анатолія Мазгова.
Адным словам, кніжка ўдалася, з чым маю гонар павіншаваць усіх, хто спрычыніўся да яе выхаду. І парадавацца за гарады і вёскі Міншчыны, якія маюць сваіх паэтаў.

Юрась Нераток

28 ноября т.г. в Доме литератора (г. Минск, ул. Фрунзе, 5) состоялся концерт «Муза Ивана Титовца с народным клубом композиторов и поэтов «Жывiца».
Иван Васильевич Титовец, поэт-песенник, который в этом году отметил семидесятипятилетний юбилей, сотрудничает с народным клубом композиторов и поэтов «Жывiца» практически с первых месяцев его создания, а с руководителем «Жывiцы» Ириной Карнауховой – и того дольше. На стихи поэта Ирина Александровна написала уже 5 песен – и это не предел творческого тандема. Кстати, 4 песни прозвучали и на данном концерте.
Надо сказать, что поэт И. Титовец богат на творческое сотрудничество со многими композиторами республики. К тому же еще, его некоторые песни имеются в репертуаре известных российских исполнителей (Иосифа Кобзона, Надежды Бабкиной и других). А народный артист Советского Союза и Беларуси, композитор Игорь Лученок написал на стихи поэта 18 песен! Будучи почетным гостем мероприятия, И. Лученок выступил с поздравительным словом юбиляру, а также аккомпанировал юной певице Полине Ласкиной, которая исполнила совместное творение мэтров поэзии и музыки – песню «Красная шапочка».
В концерте еще принимали участие белорусский государственный ансамбль «Свята», гармонист-баянист Михаил Слизкий, член Союза писателей Беларуси, председатель Минского городского отделения СПБ – Михаил Поздняков, воспитанники Минского военного суворовского училища, образцовый детский танцевальный коллектив «Сюрприз» Мачулищанской школы искусств, юные солисты эстрадной студии образовательно-продюсерского центра «Аванти» (г. Минск) и другие.
Конечно же, выступал и сам виновник торжества Иван Титовец. Он читал свои стихи, рассказывающие о разных годах и событиях своей биографии. В программу же концерта вошли произведения на разные темы, в том числе и для детей.
Композиторы народного клуба «Жывiца», написавшие музыку к стихам поэта, смогли достойно показать свои творческие работы. Среди них были «Пiшыце пiсьмы» Тамары Кощево, «Ах, вясна!», «Новы год» и «Лялька Мiшка» Ирины Карнауховой, «Цешча» Анатолия Мягкого, «Галiна» и «Пеўнік Васілёк» Дмитрия Сушко, «Яблыкi» Валентина Ковалива. Апофеозом вечера стала песня «Беларусь дарагая» (муз. И. Карнауховой) в исполнении вокального ансамбля воспитанников УО «Минское военное суворовское училище».
Полный зал, теплая душевная обстановка, цветы, улыбки, аплодисменты, слова дружбы и признательности – все это стало прямым доказательством того, что творчество поэта-песенника Ивана Титовца знают и любят, а самого автора уважают и ценят как доброго друга и Человека с большой буквы.

Елена Брицкая