Адгучалі песні, адгрымелі бубны і трубы, адспявалі скрыпкі і гітары ў сонечны субботні дзень на Пухаўшчыне, дзе прайшоў ІХ фестываль народнай творчасці Мінскай вобласці. Ўсё прайшло, але засталася асалода ад прыгожых песен, яскравай музыкі, добрых выканаўцаў і іх шчырых улыбак.
На гэты раз у Мар’інай Горцы сабраліся 26 таленавітых калектыва вобласці са званнем “народны” і “узорны”, каб не толькі вырашыць, хто ж лепшы, але яшчэ і паспаборнічаць за галоўны прыз – мікрааўтобус. Ды толькі сярод удзельнікаў не было а ні якага духа канкурэнцыі, а толькі было адно на ўсіх жаданне падарыць гляжачам і ўсяму сусвету сваё майстэрства, натхненне, радасць ад творчасці і сваю любоў.
Усе калектывы былі на столькі розныя, што гледачы, нават, і не заўважылі, як прайшоў час. Дзе ж тут пасумуешь, калі так хутка змяняюцца стылі і характэры выканання, а так сама і вобразы выканаўцаў? Толькі што адпеў фальклорны гурт, як ужо пачаў танчыць харэаграфічны калектыў, за ім – вакальная группа, якую змяняе інструментальны ансамбль…
Сярод ўсяго гэтага разнастайнага музычнага багацця можно было і згубіцца, там у што ўсе калектывы паказалі высокі узровень творчасці. Але “Жывіцы” гэта не пагражала. Гэта адзіны калектыў ў вобласці, які збірае кампазітараў і паэтаў з розных куткоў Мінчшыны. Асталося толькі здіўляцца: як людзі, якія не мелі магчымасці часта сустракаца для рэпетыцый (бо кожны з іх жыве далёка і заняты ў сябе ў раёне), змаглі так зладжана выступіць ў адным папурры? Як з творчасці 130 аўтараў сабраць па кропельках тыя самыя неабходныя творы, з якіз была зроблена адзіная літаратурна-музычная кампазіцыя? Таму, нават, журы аказалася ў цяжкім становышчы: як ацэньваць? У якой намінацыі? “Жывіца” ў якасці выканаўцаў прадставіла аўтараў з Нясвіжа, Маладзечна, Вілейкі, Мар’інай Горкі, Бярэзіно, Слуцкага і Мінскага раёнаў, а ў якасці конкурснага номера – папурры з 8-мі аўтарскіх песень. І як вынік – дылпом і каштоўны падарунак (тэлевізар з DVD).
Застаецца думаць, што гэта толькі пачатак, а астатнія перамогі яшчэ наперадзе.

Галіна Дораш