Што расказаў стары млын

ЧАСТКА ДРУГАЯ…СТРАШНАЯ, АЛЕ ЦІКАВАЯ. ВАДЗЯНЫ

Ноч лёгкiм туманом
Над рэчкаю ляжыць,
Пад зморшчаным кустом
Дзiця вады стаiць.

Пляце яно вянок
Iз смутку ды журбы,
Б’юць хвалi ў ставок...
автор - Weles   ::   просмотров - 1 037   ::   комметариев - 0   ::   дата - 28-01-2014, 18:45
Плавник акулий с Красного залива
И амулет волшебный с ящера клыков,
В утробе сундука под ключ хранили,
Обычно отмечая связь седых веков.
На свет был извлечен чудесный веер...
автор - Weles   ::   просмотров - 843   ::   комметариев - 0   ::   дата - 17-11-2013, 10:41
Johann Wolfgang von Goethe. Erlkönig.
Пераклад на беларускую мову

А хто гэта скача праз цемру адзiн?
То бацька заможны, а з iм любы сын.
Малога трымае пяшчотна далонь
I грэе спiна, i ляцiць птушкай конь.

«Мой сын, ты чаму апускаеш свой твар?»
«Не бачыш, за намi лясны гаспадар?
Цар лесу з каронай, з густой барадой...»
«Сынок, бачу толькi туман над вадой».

«Дзiця дарагое, прыйдзi ж да мяне...
автор - Weles   ::   просмотров - 1 042   ::   комметариев - 0   ::   дата - 5-11-2013, 09:45
Чырванеюць узлескі парэчкаю.
На палянах раса аксамітная.
А над ціхаю Жукаўкай рэчкаю
На гары курганы старажытныя.

У стагоддзях між елак накідалі
Іх славянскія рукі руплівыя.
І дубовыя чорныя ідалы
Са свяцілішч глядзелі маўклівыя.

Дым журботны курыўся над трызнаю...
автор - karirina.3   ::   просмотров - 757   ::   комметариев - 0   ::   дата - 29-10-2013, 06:16
Таемнасць Балотных Ялiн,
Яна абступае знянацку.
У плачы чорных галiн
Пачуеш сумоту, не ласку.

Замшэлая з часам сцяна,
Сустрэне адразу з дарогi.
Маўчыць з раўчуком цiшыня,
Дрыгву не вартуюць аблокi.

У поўнач туман ад балот...
автор - Weles   ::   просмотров - 918   ::   комметариев - 0   ::   дата - 24-10-2013, 16:31
Ты помнишь ту клятву, что в детстве давали:
быть рядом всегда и в тоске и в печали,
быть рядом опорой и верным плечом,
сметая преграды, щитом и мечом?


Прошло десять лет и стаи ворон, восстали и двинулись в бой,
Сжигая деревни, сметая дома, убийства неся и разбой.
В ответ им орлы поднимают мечи, в защиту родных деревень...
автор - semenAV   ::   просмотров - 1 022   ::   комметариев - 0   ::   дата - 25-04-2013, 08:03
Адпомсты, самадзержац,адпомсты,
Упаду да ног тваіх:
Будзь справядлівы і пакарай забойцу,
Каб пакаранне яго на пазнейшыя стагоддзі
Твой праведны суд нашчадкам абвясціла,
Каб злачынцы бачылі ў ім прыклад.


Паэт загінуў – гонару нявольны,
Паў, агавораны, паэт вялікі мой.
Ў грудзях свінец і прага помсты, як палонны,
Панік ён ганарлівай галавой…
автор - dimkras   ::   просмотров - 1 283   ::   комметариев - 0   ::   дата - 2-04-2013, 11:39
Ходики напророчили,
Остановились к полночи.
Дробные многоточия
Сыпались между строчками -
Маковыми песчинками,
Крошкою антрацитовой…
автор - sharovin   ::   просмотров - 1 169   ::   комметариев - 0   ::   дата - 21-02-2013, 22:20
Крынічка — ручай, салавейка — на росах,
І сонца іграе на голейках — косах.
Як вокам акінуць, падняўся лес гонкі...
автор - karirina.3   ::   просмотров - 1 283   ::   комметариев - 0   ::   дата - 9-11-2012, 14:38
Легенду шапочуць дубы векавыя:
Жылі ў добрай згодзе князі маладыя.
Яны пакахалі князёўну-суседку:
Дзяўчыну-красуню — вясеннюю кветку,
І кожны за жонку забраць яе меўся...
Князёўна ж любіла хлапчыну Алеся —
Так цягнецца сэрца дзяўчыны на волю:
Яна з ім у лесе, яна з ім у полі.
Алесь пра каханую ў песнях спявае,
Паслухаеш – зараз жа ўсё забываеш:
— Нічога не трэба —
Ты і раздолле,
Штодзённага хлеба —
І болей ніколі
Цябе не пакіну,
Цябе я не страчу,
Мая ты дзяўчына,
Надзея і ўдача!..
Князі пазайздросцілі — войска сабралі,
На смерць, на загубу Алеся забралі.
Забілі хлапчыну. Князёўна не плача,
Бо смерць прад каханнем нічога не знача...
Кінжал — сабе ў сэрца. «Алесь, мой каханы!» —
Схаваліся ў лесе магілы-курганы.
Русалкі шапталі купальскаю ночай:
«У памяць любові быць вёсцы Любоўшы».

Віктар Кажура, Бажена Мацюк (г. Вілейка)
автор - karirina.3   ::   просмотров - 883   ::   комметариев - 0   ::   дата - 8-10-2012, 16:19

Голосование:
Какие стихи Вам больше нравятся?


Показать все опросы

Наши друзья
Счетчики