Над прыціхлай рэчкай
Ціўкае сініца.
Зачапіўся вецер
Барадой за пень.
Спі, мой любы хлопчык,
Хай табе прысніцца
Веснавое сонца
І лясны алень.
Прыбяжыць хай з лесу
Рыжая лісічка,
Прынясе нам казку
На хвасце сваім.
З неба ападаюць
Срэбраныя знічкі,
Паляцеў на месяц
Самалёт-кілім.
Вось ужо заплюшчыў
Цёмка свае вочкі –
Адпачнуць хай ножкі,
Ручкі адпачнуць.
Бачыць сон салодкі
Родны мой званочак,
Што яго на крылах
Лебедзі нясуць…

Багдановіч Лёля (г. Барысаў)