Мой маленечкі ўнучок!
Ты кладзіся на бачок.
Я з табою паляжу
І пра пушчу расскажу.
Многа казак-таямніц
Там жыве сярод крыніц.
А далёка ў гушчары,
Дзе хаваюцца звяры,
Буйнай квеценню вясны
Разбягаюцца яны.
Ты ў мяне пытаўся днём
Пра маланку з Перуном.
У дубах яна жыве.
Днём хаваецца ў траве.
Закапаўся пад пянёк
Ад людзей калматы Цмок
На палянцы пад кустом
Разам з чорненькім кратом.
Калі пойдзеш напрасткі,
Дзе растуць баравікі
І лятае чорны птах,
Да балота знойдзеш шлях.
Там Вадзянік у дрыгве
З жабянятамі жыве,
А ў сярэдзіне самой
Зюзя тупае зімой,
Багнай вухкае ў начы.
З ім сябруюць пугачы.
Ранкам іх жахлівы крык
Супыняе Лесавік.
Гэта вельмі добры дзед.
Рэхам ён гукае ўслед,
Не дапусціць да бяды,
З пушчы выведзе заўжды.
Пушча добрая, ўнучок.
Спі, кладзіся на бачок.

Цанунін Уладзімір, г. Вілейка