Ліпень любога падніме з пасцелі:
Летні ласунак – маліны паспелі.
Гучна зязюля над імі кукуе,
Ветрык лагодзіць іх, сонца цалуе.
Нават гультай у траве не баіцца
Вышэй каленяў – па нос! – абрасіцца.
Самыя спелыя, пэўна ж, маліны
Да́лей ад сцежкі хавацца павінны.
Возьмеш у рот жменю той асалоды
Як падарунак матулі-прыроды –
I любата разальецца па целе.
Радасць якая – маліны паспелі!

Сабалеўскі Віктар, г. Узда