Вып’ю горкую мікстуру,
А затым пілюлі дзве,
Бо ў мяне тэмпература
І шуміць у галаве.

Гэта ўчора я на лыжах
З горкі лётала адна,
А пасля з суседам рыжым
Аж да самага цямна

Мокрая, нібы з балота,
Ледзь датупала дамоў.
На мяне матуля потым
Пасварылася ізноў.

А ўжо ўранні моцны кашаль
Наляцеў, як на бяду.
І, відаць, у школу нашу
Я сягоння не пайду.

Цанунін Уладзімір (г. Вілейка)