Ахапіла хмара вёску, агарнула
І дажджом над ёю ціхенька шапнула.
Ажыла травінка кожная ў садзе
Ды вясёлка паднялася ў даляглядзе.
П’юць ваду кусты агрэсту і ажыны,
Набіраюць яе ў вёдры і жанчыны,
Каб паліць свае гурочкі і таматы,
Ды напоўніць ёй карыты каля хаты,
Дзе чакаюць «ванны» летняе малечы,
Што нясуцца да карыта, узняўшы плечы…

Вы спытаеце, а хто ж бяжыць? Рабяты?
– Не, – адкажуць вам бабулі. – Гусяняты!

Бабко-Аляшкевіч Валянціна (д. Радкава, Салігорскі раён)