Пакуль жывыя, усё нам трэба:
Каму чарку, каму хлеба.
Краму нашу закрывалі –
Дужа мы перажывалі.
Як нам давядзецца жыць?
Дзецям сшыткі дзе купіць?
Мыла, лямпачкі, шкарпэткі,
Пральны парашок, сурвэткі…
Але вось адкрыўся бар!
Разнастайны тут тавар.
Прамтавараў хоць няма,
Дык зато бутэлек цьма.
Праўда, тут не наліваюць,
А паштучна адпускаюць
«Хлебны водар», «Летні вечар»,
«Серенаду» і «За встречу».
Прадаецца аж да ночы –
І гуляй, колькі захочаш.
Разбіраецца ўсе чыста.
У ладкі пляскае нячысц ік,
Цешыцца, качаецца,
Што народ співаецца.

Дзікая Ала (Дзяржынскі раён)