Таўкач у скрусе ў куханнай шуфлядзе…
Не на пасадзе важнай ён цяпер.
Ён звольнены, адзначана ў загадзе...

Байка

Пасварыліся дзве кошкі
З-за янотавай адзёжкі.
Палічылі яе царскай –
Што ўзяць з галоў пляткарскіх?
Век кароткі пражываюць...

«Вот это баба! Эй, остановись-ка!» –
Вдруг резануло где-то за спиной.
Как бес из ада, торопилось рысью
Какое-то оно. Ох, Боже мой!

А я-то что? Выбрасывала мусор,
Чтоб дома не накапливался он,
И невдомёк мне было, что кому-то...

Тлумачыў усім Сямён і ўсюды:
– Гарэлкі болей піць не буду!
Калі і вып’ю, то кілішак,
Але каб то было не ў лішак.
Бо згодны я з дзяржавы воляй
І выканаць яе я здолю.
Аддам усе свае я сілы,
Каб звесці ўсё, што ёсць, «чарніла».
Нам даў урад усім задачу...

У краме вясковай паўнютка народу
Духмянага хлеба прывезлі, каўбас,
Дзяўчатам сукенак шаўковых ды модных,
Рулоны тканіны ляжаць прызапас…
У думках малюе Марыля фасоны:
«Пашыю Іванку з сукна паліто!
Вось будзе абноўка, нібыта з салону...

Быў ранак зімні, не халодны…
На ганак выйшаў Ясь са стрэльбай.
Вярнула жонка:
– Ты ж галодны!
Да хаты прыйдзеш злою шэльмай.
Вярнуўся. Сеў за стол. Чакае.
Ужо сквірчыць патэльня з салам…

Хуткі рух без перапынку.
На аўтобус не спазніцца.
Крок паспешны да прыпынку.
Зачапілася спадніца…

Сорам мне чырвоніць шчокі,
Бачыць гэта хлопец лепшы:
Ладны, зграбны і высокі...

В горошек новый сарафан. И шпилька.
Горит щека в цветке румян – картинка!
Запястья взмах уже зажат браслетом.
А в ушко длинная серьга продета.
Причмокну губками слегка, как рыбка...

(літаратурнае практыкаванне)

Сядзеў з усімі на тым сходзе,
Ды толькі, мусіць, на зыходзе
Памеркаваў: калі ідзе
У рыфму склад, калі і дзе,
Я столькі думак атрымаю,
Пакуль пяро ў руках трымаю?!

Як да мяне прыйшла ідэя,
То не залежыць, з кім і дзе я.

Няхай даецца тое цяжка...

Пярэстая карова залезла ў чужы вулей,
Паела ўсе дровы і пачала брахаць...
Уладзімір Рунцэвіч

Пісьмо ад старшыні калгаса
Паважаны паэта,
Наш калгас «Бадуны»
Змайстраваў сорак вулляў –
Як званок буданы!
І яшчэ засталося...