А ў запасе мала вёсен
А ў запасе мала вёсен.
Ды што вёсен, нават дзён!
Дні – парыжэлыя пакосы,
Пялёстак кожны так відзён.
Жыццё нам не з’яднала лёсы,
Ішлі не побач праз гады.
Мне восень пабяліла косы,
І ты ужо немалады.
На захад сонейка хінецца,
З таполяў белы пух ляціць…
І хтосьці ўслед нам усміхнецца:
«Вам не пара ужо любіць».
А я не мару пра каханне,
Ты мне у вочы зазірні.
Я не чакаю слоў прызнання,
Шукаю толькі цеплыні.

Ала Дзікая (Дзяржынскі раён)
автор - karirina.3  ::   просмотров -   ::   комметариев - 0
Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь.
Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
Информация
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.

Голосование:
Какие стихи Вам больше нравятся?


Показать все опросы

Наши друзья
Счетчики