Я да цябе ішла праз сотні вадападаў,
Праз тысячы вятроў мільёнамі дарог.
Я да цябе ішла, хоць снег на след твой падаў,
Сцяжынку замятаў, каханне не бярог.
Я да цябе ішла праз веснавыя воды,
Агнямі незапаленых спатканняў.
Я да цябе ішла, і нават перашкоды
Не патушылі у душы агонь кахання.
Я да цябе ішла – нямела наваколле,
Хавала ад мяне маю тугу.
Я да цябе ішла, хоць ведала: ніколі
Табе прызнацца у каханні не змагу.
Я да цябе ішла…

Гасціловіч Зінаіда
(в. Подберазь, Валожынскі р-н))