Я хачу назваць цябе мараю,
Бо ты – не маё існаванне.
Я хачу назваць цябе птушкаю,
Бо ты мая летуценнасць.
Я назвала б цябе песняю,
Ды ў ёй толькі адно слова – «кахаю».
Я хачу падняцца высока ў аблокі.
Ці змагу, калі ты на зямлі?
Я хацела б назваць цябе знічкаю,
Але ж ты будзеш свяціць мне вечна?
…Я проста назаву цябе жыццём.
Ты не пакрыўдзіўся, любы?

Гасціловіч Зінаіда (в. Подберазь, Валожынскі раён)