АПОШНІ ВЕРШ, ПРЫСВЕЧАНЫ ТАБЕ
К***

Неяк раз у людской мітусні
Зразумеў: я кахаю цябе…
Папрасіў: «Калі ласка, зірні
На мяне ў паўсядзённай журбе».

Ды адмову пачуў у адказ;
Абарвалася ў сэрцы струна…
У той момант загінуў і згас,
Толькі й думаў: «Ці ты, ці труна».

Але з часам пазбавіўся бед,
І цяпер не такі, як тады.
Ад пакутаў – адзін стары след,
Што знікае ў душы праз гады.

Я табе не пісацьму радкоў.
Прамаўчу. Больш кахання няма…
Ды хачу, каб у суме вякоў
Для цябе стала цёплай зіма.

Крыцук Мікіта (г. Жодзіна)
автор - karirina.3  ::   просмотров -   ::   комметариев - 0
Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь.
Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
Информация
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.

Голосование:
Какие стихи Вам больше нравятся?


Показать все опросы

Наши друзья
Счетчики