|
АПОШНІ ВЕРШ, ПРЫСВЕЧАНЫ ТАБЕ
К*** Неяк раз у людской мітусні Зразумеў: я кахаю цябе… Папрасіў: «Калі ласка, зірні На мяне ў паўсядзённай журбе». Ды адмову пачуў у адказ; Абарвалася ў сэрцы струна… У той момант загінуў і згас, Толькі й думаў: «Ці ты, ці труна». Але з часам пазбавіўся бед, І цяпер не такі, як тады. Ад пакутаў – адзін стары след, Што знікае ў душы праз гады. Я табе не пісацьму радкоў. Прамаўчу. Больш кахання няма… Ды хачу, каб у суме вякоў Для цябе стала цёплай зіма. Крыцук Мікіта (г. Жодзіна)
автор - karirina.3 :: просмотров - :: комметариев - 0
Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
Информация
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.
|
Навигация
Популярное
Голосование:
Какие стихи Вам больше нравятся?
Наши друзья
Будут)
{sape_links}
Счетчики
|