Я шэры цень ад вашага крыла,
Я белы дым ад вашага агню.
Ніколі вам не пажадаю зла,
І зграю сумных думак адганю
Ці ветрыкам, што ў вашых валасах,
Ці матыльком, што кружыцца ў вакне –
Ды толькі мы на розных палюсах,
На канцавоссях, быццам “так” і “не”.

Я жоўты ліст, які вы паднялі,
Я рэдкі лістападаўскі блакіт.
Я дождж, які ідзе па ўсёй зямлі,
Змываючы апошні малахіт
З ужо парадкам парадзелых крон,
Ды так, што веру сам сваёй мане,
Але між намі чорны парасон –
Мінулае, дзе больш няма мяне.

25.10.2016
Minsk
Махнач Сяргей