Калі скажу – цябе кахаю,
Дакладна ведай, што мана;
Бо пра каханне не гавораць,
Жывуць без спадзявання на

Ўзаемнасць, хоць намінку на яе;
На жаль, павольна разумею:
Снег робіцца вадою
Не таму, што пацяпленне,

А снег кахае моцную зямлю
І штогадова дотыкам нясмелым
Ласкава дакранаецца – пяшчоціць,

Да кроплі раствараецца ва ўлонні.
Віецца пара – гэта подыхі зямлі,
Якая ведае, што значыць быць каханай…

Емельянаў Алесь (п. Лясны, Мінскі раён)