Я прыйду да цябе, абдыму твае плечы,
Хоць даўно, знаю я, адышла ты у вечнасць.
Млосна мне і балюча, смутак не адпускае...
Ты прыйдзі хоць у сне, знай, цябе я чакаю!
Сядзем побач з табой каля тога вакенца,
Твае вочы, матуля, разагрэюць мне сэрца.
Буду я цалаваць у матулі далоні
І пагладжу з пяшчотай пабялелыя скроні.
Я у думках сваіх зноў цябе абдымаю
І з малітвай сваёй у твой дом адпускаю.
Са слязой на вачах ціха маці гукаю.
Ой, матулька мая, мне цябе не хапае!..

Капуцкая Святлана, г. Маладзечна