Суквецці бэзу распусціліся ізноў,
На сэрцы неспакойна нейк і вельмі скрушна.
Прывід, ці памятка з маіх дзявочых сноў…
Я адчыню вакно, каб не было так душна.

Хоць ноч даўно, пануе поўня,сну няма.
Мяне вяртае ў май, у першае каханне.
Я цвёрда знаю, што віной таму вясна,
Мой успамін пра першае з табой спатканне.

Аўсяннікава (Шыпуль) Тамара (г.Маладзечна)