Цябе я болей не пабачу,
На плечы рук не пакладу,
Абдымкам шчырым і гарачым
Сваю бяду не развяду.

Так многа нас з табой яднала
Пяшчотных поглядаў і слоў.
І ты кахаў, і я кахала,
Але няўмольны лёс развёў.

Цяпер пра час той узгадаю –
Шкада цябе, шкада сябе,
Бо дні за днямі пралятаюць
У адзіноце і журбе.

Гады і месяцы мінаюць,
А ты ў жыцці маім адзін.
І шлях мне зоркай асвятляе
Аб днях юначых успамін.

Кісялёва (Дзікая) Ала, а/г Данілавічы, Дзяржынскі раён