Нібы сумны ўспамін,
Лісце падае з галін.
Я пад імі не адзін –
Побач маладосць мая.
Ты і Я.

Праляцелі хай гады,
Не такі я малады,
Ды нагадваюць лісты
Час былое пекнаты.
Я і Ты.

Скалыхнулася зямля,
Калі зноў цябе абняў.
Свет, здаецца, заспяваў,
Бы салоўка ноту ўзяў.
Ты і Я.

Між сталічнай цеснаты
Зноў злучыліся масты.
Не заменяць хвіляў тых
Ні размовы, ні лісты.
Я і Ты.

Сабалеўскі Віктар, г. Узда