Не судзіце ніколі каханне,
Бо яно – нібы сонейка летам.
Не ідзіце з маной на спатканне –
Не заззяе яна яркім светам.
Не гадуйце ў душы помсту, здраду –
Срэбрам сэрца яны не аздобяць.
Не чакайце ад іх вы параду –
Будзе цемра, сумота і копаць.
Праспявайце лепш гімн вы каханню,
Каляровай вясёлкай спавіце,
Дайце волю ў душы хваляванню,
Весяліцеся, плачце – ды толькі любіце.

Валасевіч Людміла, г. Барысаў