Плакала жанчына ля акна,
Плакала ад болю і адчаю.
У руцэ трымала ліст яна,
А ў ім два словы: «Не кахаю…»
Плакала жанчына ля акна,
Урываўся ў пакоі вецер,
А за вокнамі была вясна,
І дурманіла чаромхі квецень.
А яна няшчасная такая,
А яна няшчасная адна.
У руцэ канверт яна трымае,
А ў ім два словы: «Не кахаю…»
Плакала жанчына ля акна.

Рунцэвіч Уладзімір, г. Мар’іна Горка, Пухавіцкі раён