Калыша вецер на акне фіранку,
Не дазваляе зачыніцца аканіцы.
І чутны певень у хляве на ранку,
А я хачу табе дасніцца…

На досвітку такі кароткі сон,
На досвітку, напэўна, усім так спіцца.
Б’е сонца з далягляду свой паклон,
А я хачу табе дасніцца…

Здаецца, толькі ў ложак прылягла –
І соладка, і хораша так спіцца.
Чаму ж такая ноч кароткая была?
Я так хачу табе дасніцца.
 
Гасціловіч Зінаіда, в. Подберазь, Валожынскі раён