У тваіх вачах далёкі космас,
Непрадказальны і незразумелы.
Хаваеш таямніцаў зорны россып,
А я, не жаль, іх разгадаць не ўмею.

То ўсмешкай цёплаю засвецішся ласкава –
Мая душа насустрач паімкнецца,
То раптам позіркам халодным глянеш –
Аж сціснецца збянтэжанае сэрца.

Задумалася ў роспачы: а ці патрэбна
Разблытваць гэтыя касмічныя шарады?
Вось нада мною неба… Проста неба!
І я хачу ім любавацца безаглядна.

Сянюк Ларыса, в.Амельно, Пухавіцкі раён