Вам са мною ніколі не быць.
І мне з вамі не быць ніколі.
Кветкам шчасця не ззяць, не жыць
Ў чорным садзе чужога болю.
Ў валасах вашых ранні шэрань
Лёгкім водбліскам срэбра ззяе,
Быццам зоркі на чорным небе
Гэты водбліск душу кранае.
Вашай стомы нічым не сцешу
Акрамя дабрыні й спагады,
І прайду, колкі трэба пешшу,
Калі будзеце вы мне рады.
Толькі знаю: бясконца жыць
Немагчыма нам пад сінявою.
І мне з вамі ніколі не быць.

Соф'я Любанец (Нясвіжскі р-н)