|
БАБІНА ЛЕТА
Нібы ласкай матчынай, сонцам абагрэта, У праменнях песціцца, лашчыцца зямля. І па ніцях цененькіх бабінага лета Зноў цяпло вярнулася пясняю здаля. Крыльцы матыльковыя закранаюць струны – Музыка няўлоўная у цішы гучыць. І плывуць аблокаў тоненькія руны, А зямля ўзнёслыя думкі-мроі сніць. Жальба жураўліная цішыню ўстрывожыла – Развітання хуткага чуецца адчай. І заплача зноўку неба сумным дожджыкам: – Да сустрэчы, сонейка! Цёплае, бывай! Віктар Кажура (г. Вілейка)
автор - karirina.3 :: просмотров - :: комметариев - 0
Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
Информация
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.
|
Навигация
Популярное
Голосование:
Какие стихи Вам больше нравятся?
Наши друзья
Будут)
{sape_links}
Счетчики
|