Жывой прыродзе зноў і зноў
Святло патрэбна і любоў.
Калі пад сонца прамянём
Растане сакавіцкім днём
Зямелька, што пад снегам тым,
Нібы пад полагам начным,
Усю зіму чакала ў сне,
Калі суровая міне,
І сонца яснаю вясной
Святлом расквеціць той спакой,
Што надакучыў нам зусім,
Тады святло патрэбна ўсім:
Зямельцы, траўцы, ручайкам,
Кузуркам дробным і звярам.
Каб адрадзіць жыццё наноў,
Цяпла ласкавая любоў
Узбудзіць сілы да жыцця
Вітком святога пачуцця.

Бярэзіна Тамара (г. Маладзечна)