Мастаку Э. Мацюшонку

Раса іскрыцца ў каляровых фарбах.
За полем гай зялёны, як сцяна.
Зямелькі роднай казачныя скарбы
Ўсплываюць прад вачыма з палатна.

Знаёмыя да болю краявіды:
Старых хацін мурожныя двары,
І цэркваў заімшэлыя апсіды,
І замкаў пачарнелыя муры.

На ўскрайку жыта сінія валошкі
Разбегліся з рамонкамі ў траве.
Здаецца, пачакаць патрэбна трошкі,
І гэта ўсё раптоўна ажыве.

Вясёлка над празрыстаю ракою
Дажджынкамі пастукае ў акно.
Здаецца, што душой, а не рукою
Мастак стварыў такое палатно.

Цанунін Уладзімір (г. Вілейка)