З захапленнем назіраю
З ранку я за небасхілам.
І як восень залатая
Зноў фарбуе край мой мілы.
Чаму зноў? Таму што розны
Кожны год і для мяне.
Гэты ранак хоць марозны,
Ён мяне не праміне.

Ён заўжды мяне вітае:
Крыкам птушак, сонца ўсходам.
Мілы край мяне люляе
І таму жыву я ў згодзе:
З лесам, полем, небам чыстым,
Бы старонкі я гартаю.
Назіраю: урачыста
Крочыць восень залатая.

Рымашэўскі Геннадзь (г.Чэрвень)