Дасвеццем, як зара ўставала
Зямельцы вецер шышачку прынёс,
Каб да цёплай радасці нябёс
Дачушку тая ўзгадавала.
Пачынаўся з прыгажосці дзень –
З мары пра парастак надзеі.
З зямелькай тое шчасце дзеліць
Лагодны сонечны прамень.
Ніхто не ведае ўжо колькі
Дзён праляцела, зімаў-вёснаў
Пошумам шуміць узнёслым,
Як гімн вясне, красуня-вольха.

Рунцэвіч Уладзімір (г. Мар’іна Горка, Пухавіцкі раён)