Пазамярзалі шыбы.
Пячэ мароз глухі.
І снегавыя скібы
Звісаюць са страхі.

Мяцеліца ў падворку
Раптоўна намяла
Бялюткія пагоркі
Ад плота да вугла.

Мацнее завіруха.
Імчыцца снег густы,
Халодным белым пухам
Абклейвае платы.

У цемры вечаровай
Слядоў няма нідзе.
Трашчаць у печы дровы,
І ў коміне гудзе.

А на душы адліга
Ад хатняга цяпла.
Разгорнутаю кнігай
Дрымота наплыла.

Цанунін Уладзімір, г. Вілейка