Спіць лістапад за вокнамі сусвету,
Ужо не так далёка да зімы.
Таго, хто верай Божаю сагрэты,
Не страшаць белы снег і халады.

У балі лісця, у быцця імгненнях,
У завірусе снегу і жыцця
Я не баюся, бо няма сумненняў,
Што Вечнасць не пакінеш на пасля.

Шчарбакова Валянціна, г. Нясвіж