Шпарка, хлуслівай лазоўкай
Схавалася зноў пад шыбенкі
Грукатам тысячу коней,
Трэскам галля пад Ілавам,
Шэрым клубком пракацілася,
Кавалкі пакінуўшы шэрсці,
Ластаўкі іх пазбіраюць
Ранішняй ціхай працэсіяй.
Неспадзявана зажураным
Дзень апынецца працоўны,
Сховішча лепяць птушкі,
Зялёнага шкла пужаюцца людзі.
Моўчкі, паўсюдна чаканая
Вадкасць ужо булькне,
Аксамітам чыгунным названая,
Вольная ночка тутэйшая.

Слуцкая Юлія, г. Вилейка