Вось і мяжа апошняя,
За ёю – небыццё.
Яшчэ трава не скошана –
Пражытае жыццё.
З маланкамі і ліўнямі
Прайшлі мае гады.
І з воблакамі сінімі
Я паплыву туды,
Дзе маладосць шчаслівая
Распальвала кастры,
Дзяцінства мітуслівае
Кацілася з гары.
Туды, у бары сасновыя,
Прыкрытыя імжой.
Туды, дзе сны ружовыя,
Што разгаданы ўжо.

Наўчанкова Альдонія, г. Клецк