Віхлястай сцежкай на круты прыгорак,
Там спуск уніз, да чыстае крыніцы,
Пазней пад’ём зноў на цяжкі пагорак
Набраўшы сілы ад жывой вадзіцы.

Штодзённы ракуцёўскі шлях паэтаў.
Для маладога чалавека – лёгкі,
А для Максіма – аўтара санетаў?
Як дыхаць знішчаным хваробай лёгкім?

З любоўю назіраў за наваколлем,
Для вобразаў збіраліся ім словы.
Дрыготкім, летнім, трапяткім прыволлем
Мелодыяй гучання беларускай мовы.

Яна яму, як успамін аб маці,
Шчаслівы час дзяцінства ўсім вядомы.
Матулечка для кожнага дзіцяці:
Любоў, пяшчота, клопат, абарона.

Аўсяннікава (Шыпуль) Тамара, г. Маладзечна