Летні сцелецца туман
На мурожныя лугі.
Сонных зорак караван
Праплывае ўздоўж ракі.

Ноч сыходзіць пакрысе.
Цішыня стаіць вакол.
Травы песцяцца ў расе,
Жыццядайны п’юць расол.

Хутка пеўнік прапяе,
І рассеецца туман.
Неба зорачкі свае
Ссыпле ў таямнічы збан.

Потым сонейка пачне
Раздаваць сваё цяпло
І праменьчыкі пралье
На раздольнае сяло.

Багамолава Зінаіда, г.Жодзіна