Паэт – пясняр сваёй душы:
Душой, што набалела, скажа,
Ды так, што будуць мурашы
Па скуры бегчы, бударажыць!

Ён слоўца, быццам бы святло,
Прапусціць праз душу і сэрца,
Каб людзі вершамі яго,
Як сонейкам маглі сагрэцца.

Ён вызначыць адметны час
І праўду скажа пакаленням,
Ён стане прыкладам для нас
У нашым спрэчным станаўленні.

Багамолава Зінаіда, г.Жодзіна