|
КУПАЛА
Як неба зямлю цалавала Гарачым сваім пацалункам, Вяночак шчаслівы Купалы Камусьці стаў зноў падарункам. Ля светлых азёраў празрыстых У ліпеньскіх кветках і травах. Звініць галасок яго чысты. Плача жалейка ў дубравах Купала, ты з пекла ці з неба? Яшчэ не спазналі зямляне. І прагнуць кахання, як хлеба, Не вераць, што кветка завяне… Альдонія Наўчанкова (г. Клецк)
автор - karirina.3 :: просмотров - :: комметариев - 0
Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
Информация
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.
|
Навигация
Популярное
Голосование:
Какие стихи Вам больше нравятся?
Наши друзья
Будут)
{sape_links}
Счетчики
|