Спыняе дзень свой хуткi бег,
I так пяшчотна, так старанна
На глебе лужыны, бы раны,
Як бiнт, хавае белы снег.
I беллю свецiцца абшар,
I ў цiшынi застыла голле.
Не мерзне – дрэмле наваколле
Ў чароўным сне зiмовых мар.
У харастве спачылi днi
I больш не точыць сэрца скруха.
I толькi чуйна ловiць вуха
Напеў зiмовай цiшынi.

Соф'я Любанец (Нясвіжскі р-н)