Недотрога, каприза-зима
В новогоднюю полночь заплакала.
И метелей, снегов кутерьма
Обернулась небесными хлябями.

Смыли слёзы полей красоту –
Белоснежье, расшитое кружевом,
Обнажила земля черноту...

Я вам жадаю не згубіцца
Сярод выпрабаванняў і кахання,
Піць з жыватворнае крыніцы...

Поэзия – религия творцов,
Досталась нам от классиков-отцов,
И мы передаём её творцам..

Толькі ў снах да цябе іду,
Мая добрая, мілая маці.
Ці на шчасце іду, ці бяду –
Хачу ў роднай пабыць зноўку хаце.

Ты раскрый мне свае таямніцы...

Беласнежыць парогi, масты i пруды.
Напачатку – паволi, а потым – бязмежна.
Нехта думаў: «Вясна!.. Гэта будзе, – тады...

Пяшчоту з думкаю яднаю,
Душы цяплом струну кранаю,
Пішу пра сонца і пра неба,
Пра збажыну ды бохан хлеба.

Пішу пра зоркі і пра мары,
Пра ўсмешку на любімым твары.
З напеўным словам роднай мовы...

У пурпур і золата
Восень прыбіралася,
Нібы рыжая дзяўчынка,
Сабой любавалася.
Гронкі спелае рабіны
Заплятала ў косы...

Спіць лістапад за вокнамі сусвету,
Ужо не так далёка да зімы.
Таго, хто верай Божаю сагрэты,
Не страшаць белы снег і халады.

У балі лісця, у быцця імгненнях...

Осень хмурая тучи надвинула,
Солнце людям не кажет свой лик.
А меня уж надежда покинула,
Лучик счастья угас, как возник!

Снова сырость и въедливый ветер,
Утром, ночью и вечером – дождь.
Счастье мимо прошло. Не заметил…

На даху лісце вецер гоніць,
Яно ляціць уверх, уніз,
І жоўтым звонам восень звоніць,
Танцуе лёгкі вальс-капрыз.
Наўкол прыгожа, залаціста...