З першых дзён вайны ў партызаны
Вы пайшлі, каб ворага караць.
За Радзіму-маці, яе раны,
Каб адпор фашысцкім катам даць.

У восень то было сорак другога.
Помсціў вораг Вам за барацьбу.
І фашысты не знайшлі другога...

Фонарь – причудливое солнце
Уставших улиц и меня.
Тревожный взгляд ловлю в оконце –
Век в ожидании, любя.

Пройдут снега, утихнут грозы,
Прольются сотни ливней... Вмиг
Поймешь, со щёк смахнувши слезы...

Паэт – пясняр сваёй душы:
Душой, што набалела, скажа,
Ды так, што будуць мурашы
Па скуры бегчы, бударажыць!

Ён слоўца, быццам бы святло,
Прапусціць праз душу і сэрца,
Каб людзі вершамі яго...

Я смотрю на тебя украдкой,
На тебя, на тебя, на тебя...
За окном серый дождь прохладный,
Землю словно целует, любя.

Взгляд твой серый, как дождь – равнодушный...

Прачнуўся камарык зімой за акном:
Ён, мабыць, вясну ўжо чакае.
У школе мастацкай цяпер яго дом –
Там вучняў смяшыць, забаўляе.

Ён любіць над пэндзалем лётаць заўсёды,
Калі на занятках малююць пейзажы.
Смяецца дзятва з камарыных прыгодаў...

Не всякий, говорящий Мне:
«Господи! Господи!», войдет в
Царство Небесное…
Евангелие от Матфея Глава 7. Стих 21.

Закон простой для избранных и многих.
В мечтах хозяин ты своей судьбе.
Не важно, как ты сильно веришь в Бога.
А надо, чтобы верил Бог тебе.

Молитва к вечной жизни не приблизит.
Купели чистый след не сбросит грех.
По жизни от крещения до тризны...

У тваіх вачах далёкі космас,
Непрадказальны і незразумелы.
Хаваеш таямніцаў зорны россып,
А я, не жаль, іх разгадаць не ўмею.

То ўсмешкай цёплаю засвецішся ласкава –
Мая душа насустрач паімкнецца,
То раптам позіркам халодным глянеш...

Чароды бела-шэрых гонкіх хмараў
Імкліва ўчора рушылі ў паход,
Займаўся вецер маляваннем твараў,
Дэманстраваў майстэрскі падыход.

Узнік усмешлівы дзіцячы тварык,
Змяніўся на дзядулю з барадой,
Які ператварыўся ў белы шарык...

Открываю ящик – писем нет,
Не пришёл по почте твой ответ.
Я не знаю, как мне дальше жить?
Может стоит мне тебя забыть?

Дни прошли, как летние дожди,
А письма всё нету – жди не жди.
Мы с тобою словно две свечи...

* * *
Чакаецца вандроўка ў Грузію.
Часова справы ўсе свае адклаў,
Каб Грузію назваць мне музаю,
Як Беларусь калісьці я назваў.
Чакаецца дарога лепшая...