|
Я не нарушу твой покой
Письмом, звонком, визитом тайным. Ты ведь чужой, совсем чужой, Хоть был кому-то в жизни главным. Пустыни дух и солнца жар – Всего себя иным отдал. Настой любви, из трав отвар...
Калі добра працаваць –
Будзе праца ўся відаць. Каб за вынікі змагацца – Трэба добра пастарацца. Плён ад працы хутка ўбачыш. Калі штосьці перайначыш. Трэба працу палюбіць...
Я – отличный кавалер!
Ставлю всем себя в пример. Марью пригласил в кино. И Инессу заодно… Но финал неинтересный: Нет ни Марьи, ни Инессы. Очень плох эксперимент...
А я з вамі маладзею:
Поле, лес ды сенажаць… Не губляючы надзеі Веснавымі вас спаткаць. Галава шчэ не сівая...
Пряный воздух тягуч и сладок.
Солнце-зайчик в репей-траве. Тёплый бархат «кошачьих лапок» – Божьей вербы земной привет. Ну скажи, где найти чудесней...
Спачатку пайшоў па стале.
Патупаў. Па гладкім абрусе Пакоўзаўся, як па шкле. Згарнуўся. Ізноў разгарнуўся. Разявіў пацешна рот, Пачмыхаў у розных сугуччах. Мой гладкі, мой мяккі, як кот...
паэтычныя мініяцюры
* * * На ўзрост не зважае таполя – Красой красавіцкай іскрыцца. Лагодзяць шурпатае голле Рубінавыя завушніцы. * * * Ці то квяцінкі, ці сняжынкі Так шчодра ўсыпалі галінкі? Цікуюць з-пад павекаў белых...
Алексею Ананенко, Валерию Беспалову
и Борису Баранову, спасшим миллионы жизней, посвящается Может погибнуть в любую минуту Та смелая тройка отважных людей. Но под реактор отправились утром В опасный, смертельный и страшный бассейн. Нужно открыть было только задвижки, Что смогут несчастия предотвратить. Видно, стальные имели нервишки...
Гайдае вецер адзінокія арэлі…
Тут, як на крылах, мы ў вышыню ляцелі. Ва ўспамінах – тыя планы, песні, мары, Сябры юнацтва, родны горад і бульвары. Імклівы зноў кругаварот у нашых лёса...
Жизнь один даётся раз,
А при ней задача: Жить как каждому из нас – Так или иначе. Как ошибок не вершить, Быть довольным чашей... |
Навигация
Популярное
Голосование:
Какие стихи Вам больше нравятся?
Наши друзья
Будут)
{sape_links}
Счетчики
|