СХІЛЯЮ КАЛЕНІ
Нам не забыць тае пары –
Спавіты ў жах і смутак ранак.
Як пакідалі мы двары
Ды беглі ў жыта апантана.
У дрыгве сядзелі ў халады,
Закарчанелыя і злыя.
І толькі думалі тады –
Праскочыць міма ці накрые?
О, колькі вёснаў абарваў
На паўдарозе лёс упарты!
Адным ён рухам прагуляў
Людзей разгубленых у карты.
Тут, што ні крок, паўсюль крыжы…
Амаль у кожнай хаце страта.
Як давялося брату жыць,
Дык не прыйшоў дадому тата.
У неба чыстае ляціць
Сцяг перамогі, як праменні.
Прад тымі, хто не змог дажыць,
Схіляю я свае калені…

Лёля Багдановіч (г.Барысаў)
автор - karirina.3  ::   просмотров -   ::   комметариев - 0
Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь.
Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
Информация
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.

Голосование:
Какие стихи Вам больше нравятся?


Показать все опросы

Наши друзья
Счетчики