Гімн школе
На імгненне душа замірае,
Разліваецца ў сэрцы цяпло.
Па знаёмых сцяжынках ступаю,
Дзе дзяцінства калісьці прайшло.

У далонях яно нас люляла
І дарыла нябачаны рай,
Мар салодкіх віхуру ўздымала –
І пачуцці лілі цераз край!

Сэрцу мілая, родная хата,
Сад і луг аксамітны такі!
Падарункі, прысмакі на свята,
І пакуль што жывыя бацькі…

Збажына пазалотай вітае,
У паклоне хіне каласы,
Хор птушыны здалёк сустракае
Галасамі дзівоснай красы.

І цяпер дарагая зямліца
Ў невыказных пачуццях жыве.
Дазваляе знутры асвяціцца,
Калі зноўку прыйсці да яе.

Кожны крок, подых ветру смакую –
Усё цешыць, куды ні зірні…
Не шукайце старонку святую –
Там яна, дзе твае карані.

Мароз Галіна
(г. Лагойск)