Вясны сорак пятага кветкі
У гонар герояў-салдат…
Яны як гісторыі сведкі,
Як славы ваеннай набат.

І водгук мінулага часу
Адчулі мы сэрцамі зноў;
А песні – заўсёды ў запасе
З тых даўніх, ваенных гадоў.

Зенітчык спяваў на прывале –
Гучаў меладычна баян.
І дружна яму падпявалі
Сяржант і сівы капітан.

Ваенныя песні ў зямлянках
Цяплом сагравалі байцоў.
Гарэлі варожыя танкі
Ў баях ад гранат храбрацоў.

Яны перамогу кавалі
І смела ў атакі ішлі,
Краіну сваю зберагалі
І лёсы людзей на Зямлі.

У небе – салют Перамогі!
У сэрцах – святая любоў,
Сумесныя нашы трывогі
І подзвіг бацькоў і дзядоў.

Яўген Карпуць (г. Стоўбцы)