Ты мне казкаю з маленства і вясёлкай на жіцці,
Асвятляеш сонцам мары, да якіх яшчэ ісці,
Саграваеш сэрца ў сцюжу, летам песціш халадком.
Тут найлепей на ўсім свеце! Маладзечна – родны дом.

І вясною і ўлетку працаваў ты, як мураш.
А цяпер, калі з палеткаў ўсё сабрана, горад наш,
Ты ў святочнае прыбраўся і гасцей гатоў сустрэць,
Жыць табе жадаю вечна і ніколі не старэць!

Тамара Бярэзіна (г. Маладзечна)