Яшчэ мой спрыт не здолелі гады,
І верыцца яшчэ ружовым марам,
Яшчэ штогод мяне імкне туды,
Дзе аркай лес красуе пад абшарам.

На фоне лесу – вёсачкі радок
Ківае кронамі кудлатымі таполяў,
І перапёлак жвавенькіх гурток
Цераз дарогу – шусь, і знік у полі.

У прадчуванні блізкага жніва
Хвалюецца залочаная ніва,
Хусцінкай каляроваю трава
Мяне здалёк вітае жартаўліва.

Сцяжыначка віецца ад шашы,
Наўкол – узор расквечанага лета,
Ірвуцца думкі ўзнёслыя з душы,
Іду і Богу дзякую за гэта.

І ў радасці, і ў шчасці, і ў журбе –
Заўжды – мяне хвалюе наваколле,
Мая радзіма любая, табе,
Дзе б ні была, не здраджу аніколі!

Рэўтовіч Рэгіна, п.Станькава, Дзяржынскі раён