Сыны і дочкі Белай Русі!
Каб ганарыцца нашым краем,
Знаць мову родную мы мусім
Так, як чужыя мовы знаем.

Наш гонар – Колас і Купала,
Наркевіч-Ёдка, Радзівілы…
Я вам скажу: не ўсё прапала,
Зямля дзядоў шчэ мае сілу.

Паэт – і сейбіт, і араты,
Што сеяць будзем – тое ўзыдзе.
Са словам добрым, з роднай хаты
Няхай у снах матуля прыйдзе.

І столькі слоў прыгожых, родных
Вам прынясе яе вяртанне,
Што ваш унук у джынсах модных
Па-руску думаць перастане.

Альдонія Наўчанкова (Клецкі раён)