Сачу з любоўю за дзіцячаю гульнёй:
Тут смех, няўрымслівай фантазіі палёт,
Хлапчук рухавы, хуткі, нібы верталёт.
З пяшчотаю любуюся і цеплынёй,
Ад захаплення паляпшаецца настрой,
Па жылах соладка ліецца, нібы мёд,
Пачуццяў трапяткіх прыемны карагод,
Душу напоўніўшы крынічнай чысцінёй.

Наканавана чалавеку пастарэць,
Стары не можа маладым агнём гарэць.
Жыццё прабегла бойкай, гулкаю вадой,
Няспыннай плынню змыла гоман веснавы,
А старасць з доўгаю сівою барадой
Адвечнай мудрасці нясе выток жывы.

Бярэзіна Тамара, г. Маладзечна