“Жыццё – смяротная хвароба”,
Як кажа рэжысёр Занусі.
Лунае здань таго мікроба
Над Ганай, Чылі, Белай Руссю.
Ва ўсіх краінах і дзяржавах
Паміж паклонаў і праклёнаў
У пошуках любві і славы
Ствараем свой маршрут – да склону.
Змагаемся ў чарговым гейме,
Кідаемся ў віры крутыя –
Ці да парфумаў, “Арыфлэйма”,
Ці да пластычнай хірургіі.
Бо з мэтай адагнаць старэнне
Ды з прагаю падмаладзіцца
Імкнецца Божае стварэнне
Паспець! Патрапіць! Не спазніцца!
І кожны лёс – чарговай спробай,
А водар лёсу – тонкім спрэем...
Жыццё – смяротная хвароба.
Ды ўсё ж – шчаслівыя – хварэем.

Лілія Мялешка (г. Клецк)